موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه Journal of New Achievements in Humanities Studies (Jonahs) مجله دستاوردهای نوین در مطالعات علوم انسانی 2588-6967 7 71 2024 04 21 اثربخشی آموزش تاب آوری روانی بر کاهش افکار خودکشی، آشفتگی روانی و آشفتگی فکری دانش آموزان دختر کنکوری 128 143 FA ادیبه محمدی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم بهزیستی تهران ادیبه محمدی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم بهزیستی تهران عبد الوهاب محمدی کارشناسی مددکاری دانشگاه پیام نور مرکز مهاباد عبد الوهاب محمدی کارشناسی مددکاری دانشگاه پیام نور مرکز مهاباد مریم السادات سپیده دم کارشناس ارشد مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه مریم السادات سپیده دم کارشناس ارشد مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه ستار محمدی کارشناس آموزش ابتدایی، دانشگاه تربیت معلم کرمانشاه ستار محمدی کارشناس آموزش ابتدایی، دانشگاه تربیت معلم کرمانشاه 2024 03 07 هدف از این پژوهش، اثربخشی آموزش تاب آوری روانی بر آشفتگی فکری ، آشفتگی روانی و افکار خودکشی دانش آموزان دختر کنکوری شهر کرمانشاه بود. طرح پژوهش، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. حجم نمونه 40 نفر بود که از جامعه مذکور، به روش تصادفی ساده انتخاب شدند.20 نفر به گروه آزمایش و 20 نفر به گروه کنترل تخصیص یافتند. ابزار های پژوهشی مورد استفاده پرسشنامه های افکار خودکشی، آشفتگی روانی و آشفتگی فکری بود. گروه آزمایش در طول ده جلسه، هرجلسه به مدت 90 دقیقه آموزش تاب آوری دریافت کردند. برای تحلیل داده ها از تحلیل کواریانس چند متغیره و یک متغیره استفاده شد.یافته‌ها نشان داد که بین آزمودنی‏های گروه آزمایش و کنترل از لحاظ پس -آزمون ابعاد آشفتگی فکری با کنترل پیش آزمون تفاوت معناداری وجود دارد. بر این اساس می توان گفت که تفاوت معناداری حداقل در یکی از متغیرهای وابسته (آشفتگی فکری ) ایجاد شده است و ضریب تأثیر نشان می دهد که 61/0 درصد تفاوت دو گروه مربوط به برنامه آزمایشی است. نتایج مؤید آن بود که بین گروه های آزمایش و کنترل از لحاظ پس آزمون آشفتگی روانی با کنترل پیش آزمون تفاوت معناداری وجود دارد. بر این اساس می توان گفت که تفاوت معناداری حداقل در یکی از متغیرهای وابسته یعنی آشفتگی روانی ایجاد شده است و ضریب تأثیر نشان می دهد که 1/75 درصد تفاوت دو گروه مربوط به مداخله آزمایشی است. نتایج مؤید آن بود که بین گروه های آزمایش و کنترل از لحاظ پس آزمون افکار خودکشی با کنترل پیش آزمون تفاوت معناداری وجود دارد. بر این اساس می توان گفت که تفاوت معناداری حداقل در یکی از متغیرهای وابسته یعنی افکار خودکشی ایجاد شده است و ضریب تأثیر نشان می دهد که 9/66 درصد تفاوت دو گروه مربوط به مداخله آزمایشی است. https://www.jonahs.ir/downloadfilepdf/33561