مقدمه و هدف: پرستاران به دلیل مواجهه مداوم با شرایط بحرانی، فشار کاری بالا و مسئولیت های حرفه ای پیچیده، در معرض مشکلات روان شناختی مانند اضطراب، استرس و اختلال در سلامت روان قرار دارند. توانمندسازی پرستاران در مدیریت بحران می تواند با افزایش احساس شایستگی، کنترل و مشارکت حرفه ای، نقش مهمی در کاهش پیامدهای روانی ناشی از شرایط بحرانی داشته باشد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه توانمندسازی پرستاران در مدیریت بحران با سلامت روان و نشانه های روان شناختی آنان در بیمارستان های شهر گرگان انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و مقطعی بود که بر روی 300 نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان های شهر گرگان انجام شد. نمونه ها با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با حجم انتخاب شدند. داده ها با استفاده از فرم مشخصات جمعیت شناختی، پرسشنامه توانمندسازی روان شناختی و ابزار سنجش سلامت روان جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه 26 انجام گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد بین توانمندسازی پرستاران در مدیریت بحران و سلامت روان آنان رابطه معنادار وجود دارد (p<0.001). همچنین توانمندسازی با نشانه های روان شناختی رابطه منفی و معنادار داشت؛ به گونه ای که افزایش توانمندی پرستاران با کاهش اضطراب، استرس و سایر نشانه های روانی همراه بود. تحلیل رگرسیون نیز نشان داد توانمندسازی توانایی پیش بینی معنادار وضعیت روان شناختی پرستاران را دارد. نتیجه گیری: توانمندسازی پرستاران در مدیریت بحران می تواند به عنوان یک عامل محافظتی در برابر آسیب های روانی محیط های درمانی عمل کند. تقویت مهارت های مدیریت بحران، افزایش مشارکت حرفه ای و ارتقای استقلال تصمیم گیری می تواند موجب بهبود سلامت روان پرستاران و ارتقای کیفیت خدمات مراقبتی شود.

توانمندسازی پرستاران مدیریت بحران سلامت روان نشانه های روان شناختی پرستاران